મંગલાચરણ અને કીર્તન (‘લાલન જાગો’)
સત્રની શરૂઆત પરંપરાગત મંગલાચરણ શ્લોકોના પઠનથી થઈ. તેમાં શ્રીવલ્લભ, શ્રીગુરૂદેવ અને શ્રીઠાકોરજીના સ્વરૂપનું સ્મરણ કરવામાં આવ્યું. ત્યારબાદ 'લાલન જાગો હો ભયો ભોર' કીર્તન દ્વારા શ્રીઠાકોરજીને જગાડવાનો ભાવ વ્યક્ત કરવામાં આવ્યો, જેમાં કીર્તનના શબ્દોનું ભાવપૂર્ણ ગાન થયું.
ભગવદ્ વાર્તા: શેઠ પુરુષોત્તમદાસનો પ્રસંગ અને શબ્દાર્થ વિવેચન
આ ખંડમાં શેઠ પુરુષોત્તમદાસ અને ગોપાલદાસનો પ્રસંગ વર્ણવવામાં આવ્યો, જેમાં ગોપાલદાસે શેઠજીને વૃદ્ધ માની સેવા ગ્રહણ કરવાનો વિચાર કર્યો. શેઠજીએ તેમની મનોવૃત્તિ જાણીને ઉપદેશ આપ્યો કે ભગવદીય સદા તરુણ હોય છે અને સેવામાં ઉંમરનું મહત્વ નથી. આ વાર્તાના આધારે વક્તાએ મોટાઓનો આદર કરવો, સેવાને નાની-મોટી ન સમજવી અને સેવામાં કદી શંકા ન કરવી જેવા બોધ આપ્યા. ઉપરાંત, 'પુરુષોત્તમદાસ', 'મંદિર' (દેવાલય અને ગ્રહ મંદિર), 'સેવા' (સેવ્યને સુખ થાય તેવી ક્રિયા) અને 'ભગવદીય' (જેનો ભગવાને અંગીકાર કર્યો હોય) જેવા શબ્દોનું વિસ્તૃત વિવેચન કરવામાં આવ્યું.
ઉચ્ચાર શુદ્ધિ: જલભેદ સ્તોત્ર (શ્લોક ૧-૧૦)
આ ખંડમાં શ્રીમહાપ્રભુજી કૃત ષોડશ ગ્રંથો પૈકીના 'જલભેદ સ્તોત્ર' ના શ્લોકોનું શુદ્ધ ઉચ્ચારણ કરાવવામાં આવ્યું. શ્લોક ૧ ('નમસ્કૃત્ય હરવક્ષે...') થી શ્લોક ૧૦ ('પૂર્ણા ભગવદીયાયે...') સુધીના તમામ શ્લોકોનું પઠન થયું. તેમાં 'સુદા', 'યાદ્રશાદ્રશાહ', 'ક્ષ' અને 'ષ' નો ભેદ, 'વ્યાસાગ્નિ' અને 'જળ' જેવા શબ્દોના ઉચ્ચારણમાં થતી ભૂલો પર વક્તા દ્વારા સૂક્ષ્મ માર્ગદર્શન અપાયું. સહભાગીઓએ વારંવાર પુનરાવર્તન કરીને ઉચ્ચારણ સુધારવાનો અભ્યાસ કર્યો, જે પુષ્ટિમાર્ગીય ગ્રંથોના શુદ્ધ પાઠ માટે આવશ્યક છે.
ઉચ્ચાર શુદ્ધિ: દશમસ્કંધપૂર્વાર્ધવિવરણમ્ શ્લોક અને ઉચ્ચારણ નિયમ
'જલભેદ સ્તોત્ર' ના પાઠ પછી 'દશમસ્કંધપૂર્વાર્ધવિવરણમ્' ગ્રંથના પ્રથમ શ્લોક 'લોક વેદ ગુણઈ મિશ્ર ભાવે નહી કે હરે ગુણાન' નું ઉચ્ચારણ પ્રેક્ટિસ કરવામાં આવી. વક્તાએ સમજાવ્યું કે નવા શીખનારાઓએ શબ્દોને ધીમે ધીમે અને અલગ અલગ બોલીને અભ્યાસ કરવો જોઈએ. આ પ્રક્રિયા ભલે શરૂઆતમાં થોડી વિચિત્ર લાગે, પરંતુ તે યોગ્ય ઉચ્ચારણ શીખવા અને ભૂલો ટાળવા માટે અનિવાર્ય છે. ઝડપથી બોલવાનો પ્રયાસ કરવાથી ખોટું ઉચ્ચારણ મોઢે ચડી જવાનો ભય રહે છે, તેથી ધીમો અને ચોક્કસ પાઠ જ્ઞાન પ્રાપ્તિ માટે શ્રેષ્ઠ છે. સત્રનો સમાપ્તિનો સંકેત આપવામાં આવ્યો.