મંગલાચરણ અને કીર્તનનું ગાયન
સત્રનો પ્રારંભ મંગલાચરણ અને ગુરુવંદનાથી થાય છે, જેમાં શ્રીમહાપ્રભુજી અને શ્રીગુસાંઈજીના ચરણોમાં પ્રણામ કરવામાં આવે છે. ત્યારબાદ, ‘લાલન જાગો હો ભયો ભોર’ શીર્ષક સાથેનું એક મનોહર કીર્તન ગાન કરવામાં આવે છે. આ કીર્તન શ્રીઠાકોરજીને પ્રભાતમાં જગાડવાનું ભાવપૂર્ણ વર્ણન કરે છે. આ પ્રારંભિક વિભાગ ભક્તિભાવના અને આધ્યાત્મિક વાતાવરણનું નિર્માણ કરે છે.
ભગવદ્દવાર્તા: શેઠ પુરુષોત્તમદાસ અને ગોપાલદાસ
આ વિભાગમાં શેઠ પુરુષોત્તમદાસ અને ગોપાલદાસની એક પ્રેરણાદાયક વાર્તા રજૂ કરવામાં આવે છે. વાર્તામાં, ગોપાલદાસ શેઠજીને વૃદ્ધ જોઈને સેવા કરવા તત્પર થાય છે, જેના પ્રત્યુત્તરમાં શેઠજી સમજાવે છે કે ભગવદીય સદા તરુણ હોય છે, પરંતુ અવસ્થાને માન આપવું જોઈએ. વક્તા આ વાર્તામાંથી વૈષ્ણવો માટે મહત્વપૂર્ણ શીખ પ્રદાન કરે છે: મોટાઓનું સન્માન કરવું, સેવાને નાની-મોટી ન સમજવી, અને સેવામાં ઉંમર કે શંકા ન કરવી. વક્તા સેવાના મહત્વને સ્પષ્ટ કરતાં જણાવે છે કે ઠાકોરજીની સેવા હંમેશા સ્વયં કરવી જોઈએ, કોઈ નોકર દ્વારા નહીં.
જલભેદ સ્તોત્રનું પઠન અને ઉચ્ચાર શુદ્ધિ
સત્રનો મુખ્ય ભાગ શ્રીમહાપ્રભુજી દ્વારા રચિત જલભેદ સ્તોત્રના પઠન અને ઉચ્ચારણની શુદ્ધિ પર કેન્દ્રિત છે. ઉપસ્થિત વૈષ્ણવો દ્વારા શ્લોકોનું પઠન કરવામાં આવે છે અને વક્તા દ્વારા પ્રત્યેક શ્લોકમાં આવતી સૂક્ષ્મ ભૂલો સુધારીને યોગ્ય ઉચ્ચારણ શીખવવામાં આવે છે. વિશિષ્ટ રૂપે ‘ભગવદીય’, ‘જળનારદ’, ‘વ્યાસાગ્નિ’, અને ‘યાદ્રશાદ્રશાહ’ જેવા શબ્દોના ઉચ્ચારણમાં થતી ભૂલો પર ભાર મૂકીને તેનું નિવારણ કરવામાં આવે છે. વક્તા ભારપૂર્વક જણાવે છે કે શ્લોકો શીખતી વખતે ધીમે ધીમે અને સ્પષ્ટ ઉચ્ચારણ કરવું અત્યંત આવશ્યક છે, જેથી ખોટું ઉચ્ચારણ મોઢે ન ચડી જાય અને શુદ્ધ ભાવ જળવાઈ રહે.