પ્રારંભિક પ્રાર્થના અને કીર્તન
સત્રની શરૂઆત મંગલાચરણ અને અન્ય પ્રારંભિક પ્રાર્થનાઓથી થાય છે. ત્યારબાદ શ્રીઠાકોરજીના ભક્તિમય કીર્તન ‘સાજન મગન પ્યારે લાલ કીજે કલેવા’નું પઠન કરવામાં આવે છે, જેમાં શ્રીઠાકોરજીના બાળ સ્વરૂપના લીલાભાવનું વર્ણન છે. આ કીર્તન ભગવદ ભક્તિના માહોલને પ્રસ્થાપિત કરે છે અને સત્ર માટે ભાવનાત્મક આધાર તૈયાર કરે છે.
શ્રીઆચાર્યજી મહાપ્રભુ અને શેઠ પુરુષોત્તમદાસની વાર્તા
વક્તા શ્રીઆચાર્યજી મહાપ્રભુજી અને શેઠ પુરુષોત્તમદાસનો છઠ્ઠો પ્રસંગ વર્ણવે છે, જ્યારે શ્રીઆચાર્યજી કાશી પધાર્યા હતા. આ પ્રસંગમાં શેઠ પુરુષોત્તમદાસની નિરભિમાનતા અને ભગવત્સેવામાં તેમની એકનિષ્ઠાનું ઉદાહરણ આપવામાં આવે છે, જ્યાં તેઓ રાજાના આગમન છતાં પોતાના ગોબર સંકેલવાના કાર્યમાં લીન રહે છે. આ પ્રસંગ ગુપ્ત સેવા અને માનવૃદ્ધિની ચાહ ન રાખવાના પુષ્ટિમાર્ગીય સિદ્ધાંતને ઉજાગર કરે છે.
શ્રીસાધનદીપિકાના શ્લોકોનું પઠન
સત્રના આ ભાગમાં, કેટલાક વૈષ્ણવો દ્વારા વિવિધ શ્લોકોનું પઠન કરવામાં આવે છે. આ શ્લોકો શ્રીસાધનદીપિકાના અન્ય શ્લોકો તેમજ અન્ય સ્તોત્રોમાંથી હોઈ શકે છે. વક્તા દરેક વૈષ્ણવના ઉચ્ચારણનું નિરીક્ષણ કરે છે અને જ્યાં આવશ્યક હોય ત્યાં માર્ગદર્શન પૂરું પાડે છે, જે ઉચ્ચાર શુદ્ધિના અભ્યાસનો પૂર્વ ભાગ છે. આ વિભાગ શ્લોક પઠન અને ઉચ્ચારણના મહત્વ પર ભાર મૂકે છે.
શ્રીસાધનદીપિકા શ્લોક ૧૬ ની ઉચ્ચાર શુદ્ધિ
આ વિભાગમાં શ્રીસાધનદીપિકાના શ્લોક ૧૬ ‘सर्वा एव गुणा विष्णोर्वर्णयन्ति विचक्षणाः। ते मृतोऽदाः समाख्यातास्तत्त्वापानं सुदुर्लभम्॥’ના ઉચ્ચારણ પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરવામાં આવે છે. વક્તા ખાસ કરીને શ્લોકમાં આવતા ‘अवग्रह’ (ऽ) ચિહ્નના ઉચ્ચારણ પર ભાર મૂકે છે અને સમજાવે છે કે તેનું યોગ્ય ઉચ્ચારણ કેવી રીતે કરવું. વૈષ્ણવો દ્વારા શ્લોકનું વારંવાર પઠન કરાવીને શુદ્ધ ઉચ્ચારણનો અભ્યાસ કરાવવામાં આવે છે.