કીર્તન: "જગન મગન પ્યારે લાલ કીજિયે કલેવા"
સત્રનો પ્રારંભ શ્રીઠાકોરજીના ચરણારવિંદના સ્મરણ અને મંગલાચરણના શ્લોકોથી થયો. ત્યારબાદ શ્રીઠાકોરજીની બાલલીલા અને કલેવાના ભાવને વ્યક્ત કરતું સૂરદાસજીનું મનોહર કીર્તન "જગન મગન પ્યારે લાલ કીજિયે કલેવા" નું ગાન કરવામાં આવ્યું. આ કીર્તન દ્વારા શ્રીઠાકોરજીના ભોજન અને બાલકો સાથેના ખેલના ભાવનું વર્ણન થયું, જે વૈષ્ણવોને શ્રીઠાકોરજીની લીલાનું સ્મરણ કરાવે છે. વક્તાએ કીર્તનના ઊંડા ભાવને સમજાવતા કલેવા અને શ્રૃંગારના મહત્ત્વ પર પ્રકાશ પાડ્યો.
ભગવદ્વાર્તા: સેઠ પુરુષોત્તમદાસજીનો પ્રસંગ અને પારિભાષિક શબ્દોની વ્યાખ્યા
આ વિભાગમાં શ્રીઆચાર્યજી મહાપ્રભુજીના કાશીમાં સેઠ પુરુષોત્તમદાસજીના ઘેર પધારવાનો પ્રસંગ વર્ણવવામાં આવ્યો. સેઠજી દ્વારા શ્રીમદનમોહનજીને પંચામૃત સ્નાન કરાવ્યા બાદ, શ્રીઆચાર્યજીએ કહ્યું કે દીક્ષા આપ્યા પછી પણ મર્યાદા જાળવવી જોઈએ. કાશીના રાજા સેઠજીને મળવા આવ્યા ત્યારે સેઠજી ગોબર સાફ કરતા હતા. રાજાએ સેઠજીની માન-બડાઈ પ્રત્યેની નિસ્પૃહતા જોઈને તેમને ધન્ય કહ્યા. સેઠજીએ કહ્યું કે ગૃહસ્થનું કર્તવ્ય ઘરનું કામ કરવાનું છે. આ પ્રસંગ દ્વારા સેવાની ગુપ્તતા અને લૌકિક માનની ઉપેક્ષાનું મહત્ત્વ સમજાવવામાં આવ્યું. ત્યારબાદ 'આચાર્યજી', 'પુરુષોત્તમદાસ', 'ઠાકોરજી', 'પંચામૃત' (દૂધ, ઘી, મધ, દહીં, ખાંડ) અને 'દામોદરદાસ' જેવા પુષ્ટિમાર્ગીય શબ્દોની વિસ્તૃત વ્યાખ્યા કરવામાં આવી.
ઉચ્ચાર શુદ્ધિ: શ્રીસાધનદીપિકા અને શ્રીસુબોધિનીના શ્લોકોનો પ્રારંભિક અભ્યાસ
આ વિભાગમાં સ્તોત્ર પાઠ અને ઉચ્ચાર શુદ્ધિનો પ્રારંભ થયો. શ્રીવિઠ્ઠલેશાષ્ટકમ્ જેવા સ્તોત્રોના શ્લોકોનું પઠન કરવામાં આવ્યું, જેમાં 'સ્વામિનો વલ્લભાધીશ વિઠ્ઠલેશ સદા' અને 'શ્રીમદ્ બ્રજેશ ચરણાશ્રય' જેવા ચરણોનો સમાવેશ થાય છે. ત્યારબાદ શ્રીસુબોધિનીના મંગલાચરણના પ્રારંભિક શ્લોકોનું ઉચ્ચારણ કરવામાં આવ્યું, જેમાં 'વેદાસ્તુયાસ સંમતા કુર્યા પૌરાણિકા પ્રોક્તા પારંપર્યતા ભૂમિ' અને 'સંસાર ઉત્પત્તિ હેતવ વૈશ્યાદત્તા ગાયકા સંહિતા' જેવા પદોનો સમાવેશ હતો. વક્તાએ સહભાગીઓને માઈક અનમ્યુટ કરીને શ્લોકોના ઉચ્ચારણનો અભ્યાસ કરવા પ્રોત્સાહિત કર્યા. આ પ્રારંભિક અભ્યાસ દ્વારા શ્લોક પઠનમાં શુદ્ધતા અને સ્પષ્ટતા લાવવાનો પ્રયાસ કરવામાં આવ્યો.
ઉચ્ચાર શુદ્ધિ: શ્રીસાધનદીપિકા શ્લોક ૧૬ નો વિસ્તૃત અભ્યાસ અને અવગ્રહનું મહત્ત્વ
સત્રનો આ ભાગ શ્રીસાધનદીપિકાના શ્લોક ૧૬ (सर्वा एव गुणा विष्णोर्वर्णयन्ति विचक्षणाः। तेऽमृतोदाः समाख्यातास्तत्त्वात्पानं सुदुर्लभम्॥) ના ઉચ્ચાર શુદ્ધિ પર કેન્દ્રિત હતો. વક્તાએ શ્લોકના દરેક શબ્દના શુદ્ધ ઉચ્ચારણ પર ધ્યાન આપ્યું, ખાસ કરીને 'વિષ્ણોઃ', 'વર્ણયન્તિ', 'વિચક્ષણાઃ', 'સમાખ્યાતાઃ' અને 'સુદુર્લભમ્' જેવા પદોની ભૂલો સુધારી. આ શ્લોકમાં રહેલા 'તેऽમૃતોદાઃ' પદમાં 'અવગ્રહ' (ऽ) ના ઉચ્ચારણનું વિશેષ મહત્ત્વ સમજાવવામાં આવ્યું. વક્તાએ અવગ્રહને લંબાવીને બોલવાની રીત દર્શાવી, જેથી ઉચ્ચારણ શુદ્ધ અને અર્થપૂર્ણ બને. સહભાગીઓ દ્વારા વારંવાર શ્લોકનું પઠન કરાવીને ઉચ્ચારણ સુધારવાનો સઘન પ્રયાસ કરવામાં આવ્યો, અને તેમને નિયમિત અભ્યાસ કરવા પ્રોત્સાહિત કરાયા. શુદ્ધ ઉચ્ચારણ દ્વારા શાસ્ત્રના સાચા ભાવને ગ્રહણ કરવાનું મહત્ત્વ સમજાવીને સત્રનું સમાપન થયું.