કીર્તન — યે બળભાગી મોર
સત્રનો પ્રારંભ શ્રીઠાકોરજીના સુંદર કીર્તન 'યે બળભાગી મોર'ના ભાવપૂર્ણ ગાનથી થાય છે. આ કીર્તનમાં મોરના અનન્ય ભાગ્યનું વર્ણન કરવામાં આવ્યું છે, જેના પંખ શ્રીનંદકિશોરના મુકુટ બનીને શોભાયમાન થાય છે. કીર્તન ભાવને ઉદ્દીપ્ત કરે છે કે બ્રહ્માદિક, સનકાદિક, અને નારદાદિ જેવા મહાન દેવો પણ આવા ભાગ્યની કામના કરે છે અને વૃંદાવનના સામાન્ય તૃણ બનવાની ઈચ્છા રાખે છે. શ્રીસૂરદાસજીએ નંદબાબા અને યશોદાજીના પુણ્યની જોડીને અનન્ય કહી છે, જેના કારણે શ્રીઠાકોરજી માખણ આરોગે છે.
ભગવદ્વાર્તા — ગજ્જન ધાવન પ્રसंग અને પારિભાષિક શબ્દાર્થ
આ વિભાગમાં શ્રીગજ્જન ધાવનજીની ભગવદ્વાર્તાનો પ્રસંગ રજૂ કરવામાં આવ્યો, જેમાં શ્રીનવનીતપ્રિયજી અને ગજ્જનજી વચ્ચેના અનન્ય સ્નેહનો મહિમા દર્શાવવામાં આવ્યો છે. શ્રીગજ્જનજી શ્રીનવનીતપ્રિયજીની સેવામાં એટલા લીન રહેતા કે તેઓ શ્રીમંદિરમાંથી ક્યારેય દૂર ન જતા. એકવાર શ્રીઅક્કાજીએ તેમને પાન લાવવા મોકલ્યા, ત્યારે બહાર નીકળતા જ તેમને શ્રીઠાકોરજીનો તીવ્ર વિરહ જ્વર ચઢ્યો અને તેઓ બેભાન થઈ દ્વાર પાસે પડી રહ્યા. શ્રીનવનીતપ્રિયજીએ ગજ્જનજીના આવ્યા વગર ભોજન આરોગવાનો ઇનકાર કર્યો, જેનાથી શ્રીઆચાર્યજી મહાપ્રભુજીએ તેમને પાછા બોલાવ્યા. આ વાત સાંભળતા જ ગજ્જનજીનો વિરહ જ્વર ઉતરી ગયો અને તેઓ તરત જ પાછા ફર્યા. આ પ્રસંગ ફલાવસ્થાનું રહસ્ય સમજાવે છે: જ્યારે શ્રીઠાકોરજી ભક્ત સાથે વાર્તાલાપ કરે, તે ભક્ત માટે પરમ ફલ છે. આ પછી, 'મંદિર' (ગ્રહ મંદિર અને દેવાલય), 'નવનીતપ્રિયજી', 'શ્રીઅક્કાજી', 'રાજભોગ', 'વૈષ્ણવ', 'ભગવદીય', 'સ્નેહ' (પ્રેમની અવસ્થા, આસક્તિ) અને 'વિરહ' જેવા પારિભાષિક શબ્દોના અર્થ વિસ્તારપૂર્વક સમજાવવામાં આવ્યા, જે પુષ્ટિમાર્ગના સિદ્ધાંતોને સ્પષ્ટ કરે છે.
પ્રમેયરત્નસંગ્રહ — શ્લોક ૧૨નો પાઠ અને સત્ર સમાપ્તિ
સત્રના અંતિમ ભાગમાં શ્રીમહાપ્રભુજી રચિત પ્રમેયરત્નસંગ્રહના શ્લોક ૧૨નું પઠન કરવામાં આવ્યું. શ્લોક છે: "ભગવાન ફલરૂપત્વાત નાત્ર બાધક ઈશયતે। સ્વાશ્રયેર્વાક્યં ન કર્તવ્યં દયાલુર્ન વિરુદ્ધયતે॥" આ શ્લોક દ્વારા શ્રીમહાપ્રભુજી સમજાવે છે કે ભગવાન સ્વયં ફલરૂપ હોવાથી, તેમાં કોઈ બાધક તત્વ નથી. ભક્તે પોતાના આશ્રયથી કોઈ વાક્ય કે કાર્ય ન કરવું જોઈએ, કારણ કે શ્રીઠાકોરજી અત્યંત દયાળુ સ્વરૂપ છે અને તેઓ ક્યારેય પોતાના ભક્તોનો વિરોધ કરતા નથી. આ શ્લોક ભગવાનની દયાળુતા, તેમની ફલરૂપતા અને અનન્ય શરણાગતિનું મહત્ત્વ પ્રતિપાદિત કરે છે. સત્રનો સમય પૂર્ણ થતાં, વક્તાશ્રીએ શ્રીપ્રમેયરત્નસંગ્રહના આ શ્લોકની ચર્ચા સાથે સત્રનું સમાપન કર્યું.