મંગળાચરણ
સત્રનો પ્રારંભ શાસ્ત્રોક્ત મંગળાચરણથી થાય છે, જેમાં શ્રીમહાપ્રભુજી અને શ્રીગુરૂદેવના ચરણોમાં વંદના કરવામાં આવે છે. આમાં ચિંતા સંતાન હંતારોનો અને અજ્ઞાનતિમિરંધસ્ય જેવા શ્લોકોનું પઠન કરવામાં આવે છે.
કીર્તન — હિંડો રે ઝૂલે છૈયા કદમ કી
આ ભાગમાં 'મૈયા આજ તો હિંડો રે ઝૂલે છૈયા કદમ કી' કીર્તનનું ગાન કરવામાં આવ્યું છે. કીર્તન દ્વારા શ્રીઠાકોરજીની હિંડોળા લીલાનું સ્મરણ કરવામાં આવે છે, જેમાં સખીઓ અને રાધિકાજી સહિત શ્રીઠાકોરજીના સ્વરૂપની શોભાનું વર્ણન છે.
કીર્તન — રાધા કે રમન કી
કીર્તનનો પ્રવાહ ચાલુ રહે છે, જેમાં 'સખી સબ થાડી મનો ચિત્ર કે સગન કી' અને 'મોહે તહા કોટિ કામ ચબરે બદન કી' જેવા ભાવવાહી પદો ગવાયા છે. કીર્તનમાં ત્રિવિધ સમીરે બંસીવટ ખાતે શ્રીરાધા અને શ્રીઠાકોરજીની લીલાનું મધુર ગાન થાય છે, જે જીવોના હૃદયમાં ભગવદ્ભાવ જગાડે છે.
ભગવદ્વાર્તા પ્રસંગ — દહીના બદલામાં મુક્તિની પ્રાપ્તિ
આચાર્યજી મહાપ્રભુજીના સેવક પ્રભુદાસની વાર્તાનું વર્ણન કરવામાં આવે છે. શ્રીઠાકોરજીના શિંગાર માટે દહીની જરૂર પડતા પ્રભુદાસજી દહી લેવા જાય છે. એક આહિરણી પાસેથી દહી લેતી વખતે પ્રભુદાસજી દહીના બદલામાં તેને મુક્તિ આપે છે અને તેનું લેખિત પ્રમાણ પણ આપે છે. આહિરણીને જમદૂતો અને વિષ્ણુદૂતોના અનુભવ દ્વારા મુક્તિની પ્રાપ્તિ થાય છે, જેના પર તેના પડોશીઓને વિશ્વાસ આવે છે અને તેઓ પણ કૃતાર્થ થાય છે. આ પ્રસંગ ગુરુની આજ્ઞા અને ભક્તોના સામર્થ્યનું સૂચક છે.
પારિભાષિક શબ્દોનું વિવેચન — આચાર્યાદિ શબ્દોનો અર્થ
આ ભાગમાં પુષ્ટિમાર્ગના કેટલાક પારિભાષિક શબ્દો જેવા કે 'આચાર્યજી', 'ગોવર્ધનધાર', 'મુક્તિ' અને તેના ચાર પ્રકારો (વિદેય મુક્તિ, સદ્ય મુક્તિ, ક્રમ મુક્તિ, જીવન મુક્તિ), 'સેવક', 'વિષ્ણુદૂત', 'યમદૂત', 'વ્રજ', 'શ્રીનાથજી', 'દેહ છૂટી', 'ઠાકોરજી', 'ભક્તિ' અને 'મંદિર' (દેવાલય અને ગ્રહ મંદિર) વગેરેનું વિસ્તૃત વિવેચન કરવામાં આવે છે. વક્તા દ્વારા દરેક શબ્દનો શાસ્ત્રોક્ત અર્થ અને તેના વ્યવહારિક ઉદાહરણો સમજાવવામાં આવે છે.
નિરોધ લક્ષણ — શ્લોક પાઠ અને ઉચ્ચાર શુદ્ધિ (શ્લોક ૫-૭)
સત્રના આ ભાગમાં શ્રીમહાપ્રભુજી રચિત નિરોધ લક્ષણ ગ્રંથના શ્લોકોનું પઠન અને ઉચ્ચાર શુદ્ધિનું કાર્ય કરવામાં આવે છે. શ્લોક પાંચ ('उद्धवागमेने जात उत्सवः ...') થી શ્લોક સાત ('गुणगाणे सुखावाप्तिः गोविन्दस्य प्रजायते ...') સુધીના શ્લોકોનું પુનરાવર્તન અને પાઠ અભ્યાસ કરવામાં આવે છે. સહભાગીઓને શ્લોકના શુદ્ધ ઉચ્ચારણ માટે માર્ગદર્શન આપવામાં આવે છે, જેથી તેઓ સાચી રીતે શ્લોકનું પઠન કરી શકે.
નિરોધ લક્ષણ — શ્લોક ઉચ્ચાર શુદ્ધિ પર વક્તાના નિર્દેશ
વક્તા દ્વારા શ્લોક પઠન દરમિયાન આવતી સામાન્ય અશુદ્ધિઓ પર ધ્યાન દોરવામાં આવે છે. સકારના ઉચ્ચાર, વિસર્ગ પછી સકારનો ઉચ્ચાર અને સંયુક્ત અક્ષરોના ઉચ્ચારણ પર વિશેષ નિર્દેશો આપવામાં આવે છે. સહભાગીઓને તેમની જૂની આદતો સુધારીને શુદ્ધ સંસ્કૃત ઉચ્ચારણ શીખવા માટે પ્રેરિત કરવામાં આવે છે, ખાસ કરીને 'સ્ત્ય' અને અનુસ્વારના ઉચ્ચારણ પર ભાર મૂકવામાં આવે છે.